Historia powstania sheltie

 

Historia Rasy

Pochodzenie tych małych piesków, wyglądem przypominających owczarka szkockiego collie rough w miniaturze, jest pełne niejasności. Do 1469 rokui Wyspy Szetlandzkie należały do Norwegii . To właśnie stamtąd wraz z Wikingami przybyły na Wyspy małe pieski, towarzyszące żeglarzom. Było to ok.700-800 r.n.e.

Klimat wysp był dość surowy, nie sprzyjał wegetacji roślin. Zwierzęta trzymane na farmach były niewielkich rozmiarów. Małe psy były faworyzowane, ze względów ekonomicznych. Mało jadły i zajmowały niewiele miejsca.

Pierwsze szetlandy nazywano psami Tonnie lub Peerie [j.staro-norweski pin - mały]. 

Początkowo były wykorzystywane jako psy zagrodowe. Miały bowiem wysokość ok.30 cm w kłębie i niemożliwe by pracowały przy zaganianiu owiec na wrzosowiskach porośniętych roślinnością o wys. 23-45 cm.

Wyspiarze mniej przywiązywali wagi do wyglądu, bardziej liczyła się przydatność psów do pracy, żywotność oraz niewielki wzrost.

Dlatego też by uzyskać pożądane cechy krzyżowane je z różnymi psami. 

Udział w powstaniu rasy miał cavalier king charles spaniel ( po nim obecny sheltie ma niekiedy brązowe plamki na łapach), pies yakki z Islandii (po nim prawdopodobnie odziedziczył podpalanie na kufie), a także szpice miniaturowe, m.in. pomeranian (czasem ujawnia się to przez małe, stojące uszka, jabłkowatą czaszkę i okrągłe oczy - wszystkie te cechy są uznawane za wady).

Ostateczny wygląd uzyskano poprzez krzyżówkę z owczarkami szkockim collie rough. Przybyły one na wyspy ok.1840-50 r. Wyspiarze zaczęli powiększać pastwiska i potrzebne były psy do pilnowania i zaganiania owiec na dużych obszarach. Ponieważ collie nie wytrzymywały trudnych warunków panujących na wyspach  mniejsze okazy tych psów zaczęto krzyżować z ówczesnymi szetlandami, aby nadać im cechy psów pasterskich. Później utrzymanie podobieństwa do collie, ze względu na ich atrakcyjny wygląd oraz psychikę, było głównym celem miłośników owczarka szetlandzkiego.

Ich niewątpliwa uroda oraz cechy psychiczne spowodowały, że około 1905 r. owczarki te pojawiły się w głębi Szkocji. Tu w 1908 r. założono Shetland Collie Club i do 1914 r. nazywano je shetland collie. Jednak hodowcy collie ostro protestowali przeciw używaniu tej nazwy, dlatego w maju 1914 r. zmieniono nazwę klubu na English Shetland Sheepdog Club (ESSC).

Popularność rasy szybko rosła i w latach 50-tych XX wieku w angielskim Kennel Clubie zarejestrowano ją jako jedną z 7 najpopularniejszych.

Reasumując można przyjąć, że owczarek szetlandzki jakiego dziś znamy jest psem pasterskim. Wywodzącym się z Norwegii i Wysp Szetlandzkich, ale generalnie jego rozwój nastąpił w Szkocji, skąd powędrował wgłąb Anglii, po czym zaczął podbijać świat. Jest podobny do długowłosego collie w miniaturze, choć jest wiele cech różniących te rasy od siebie. 

Tekst pochodzi z archiwalnej strony „Litte Star” prowadzonej przez wiele lat przes społeczność hodowców sheltie w Polsce.